Tech,  zelf leren programmeren

Boom Shakalaka!

Het is roze en het klopt. Op mijn scherm. Ik heb gewoon een bewegend hartje bij elkaar gecodeerd. Way cool!

Mijn programmeer-skills zijn de afgelopen maand met sprongen vooruit gegaan. Ik durf inmiddels te stellen dat ik HTML en CSS begrijp. Dat kostte wel wat bloed, zweet, tranen en vooral een diepe zoektocht in mezelf naar pure discipline.

Onlangs woonde ik een panel bij met een aantal vrouwen die vertelden hoe zij in de tech-wereld terecht zijn gekomen. Een ervan werkte in het centrum van de Amerikaans politiek. Nou, die deed even een boekje open. ‘Being a programmer at Capitol Hill is a disaster, because nothing f*cking works!’. Blijkbaar maakt de fax daar nog overuren. Geen wonder dat Hillary Clinton ten tijde van haar ministerschap haar eigen emailserver gebruikte.

Maar naast sappige politieke roddeltjes werd er ook bruikbare informatie gedeeld. De crux van goed leren programmeren zit in het draaien van veel vlieguren. ‘Maak er een gewoonte van,’ zei een panellid. ‘Je zou bijvoorbeeld iedere dag een uur kunnen programmeren. Er bestaat zelfs een challenge voor, 100 Dagen Coderen.’ Nou ben ik niet competitief aangelegd, maar ik hou wel van een uitdaging. Zo deed ik eerder met twee collega’s de Helweek en bracht toen 36 uur non-stop op mijn werk door. 100 Dagen achter elkaar coderen is precies de stok achter de deur die ik nodig heb om deze materie echt in de vingers te krijgen.

Thuis zoek ik op wat de challenge precies inhoudt. Inderdaad, iedere dag een uur coderen en het maakt niet uit wat. Je mag er over lezen, ermee pielen, iets gaan bouwen, wat jij wil. Maar je mag geen dag overslaan. Want als je dat doet, zo luidt de psychologie erachter, dan is het te makkelijk om de dag erna weer te skippen. Daarnaast is het de bedoeling dat je iedere dag je vorderingen tweet met de #100DaysofCode en dat je de voortgang van minstens twee andere challengers liked. Dat klinkt als stomme dwingende onzin, maar het werkt stiekem toch stimulerend. Op mijn eerste tweetje komt een golf aan likes en retweets en krijg ik er meteen volgers bij.

Zoals altijd begin ik voortvarend en doe ik de eerste dagen zelfs meer dan een uur. Maar op Dag 4 maak ik overdag een stevige hike in het bloedhete Washingtonse weer en moet er een dutje aan te pas komen om dit vege lijf weer op te peppen. Uiteindelijk ga ik ’s avonds laat pas aan de slag en hou ik het na een half uurtje alweer voor gezien (niet doorvertellen a.u.b.).

Het voelt als een mijlpaal als ik op het eind van Dag 7 de training ‘HTML & CSS basics’ afrond. Kroon op het werk komt als ik manlief mijn eerste zelfgebouwde webformulier laat zien. ‘Daar ben ik echt jaloers op dat je dat al kan,’ zegt ‘ie tegen mijn stralende gezicht. Het is leuk om iedere dag bij te leren. Natuurlijk gaat niet alles zonder slag of stoot. Soms lukt iets na tien keer proberen nog niet en zit ik mokkend achter de laptop.

Mijn grote, grote hulp bij de challenge is de site freeCodeCamp dat je mini-stapje voor mini-stapje door het codeerproces helpt. En na ieder geslaagd mini-stapje volgt een aanmoediging van jewelste. You succeeded! of Keep calm and code on! of, mijn favoriet, Boom Shakalaka!. Het werkt, want je ziet meteen resultaat, denkt dat je het kan én je wordt er vrolijk van.

 

 

Deze blog verscheen eerder op Intermediair.

 

3 reacties

  • Arne

    Ha Babs,

    Als ik het goed begrijp meen je dat het voor iedereen mogelijk moet zijn zelf om te programmeren.
    Nobele gedachte maar wellicht toch niet helemaal realistisch?
    Want wat bedoel je met programmeren, WordPress? Je eigen website maken?

    In dat geval ben je zeker goed bezig en is je doel realistisch, al twijfel ik of dit voor iedereen is weggelegd..
    Ter info: ik ben een oudgediende (geen nurd maar wel Beta) en ben destijds begonnen met Basic op een Philips P-2000 (ha ha) en heb me via pascal Java in alle grandeur eigen gemaakt. Een route waar ik zo’n 30 jaar mee bezig ben geweest. En dat terwijl de techniek zich stap voor stap ontwikkelde.

    Nu instappen is volgens mij als een starter op de huizenmarkt in Amsterdam: kun je dit wel volgen? Of ben je bij voorbaat bait voor de gevestigde kliek?

    Awel, ik zie in de praktijk dat weinig nieuwelingen het voor elkaar krijgen om de fundamentals van software te doorgronden, juist omdat je nu meteen al in een bepaald framework verzeilt raakt, een kant en klare software omgeving waarin de grenzen van wat je doet in feite al geprogrammeerd zijn. Nieuw is dan nooit echt nieuw.

    Ik vrees dat software ontwikkeling sec inmiddels net als het maken van een film of het schrijven van een boek dermate afhankelijk van voorgekookte formules dat werkelijk oorspronkelijk zijn uitzonderlijk is. Is dat erg? Niet als je genoegen neemt met het kopiëren van wat al bestaat. Wel als je meent origineel te willen zijn.

    Dus: wat is je ambitie: kunnen volgen of vernieuwen?

    Met groet,
    Arne

    ps ik hoop vernieuwen want de nurds bepalen teveel de ontwikkelagenda 😉

  • Arne

    Hi there,

    Daar ben ik nog even..
    Mijn vorige reactie is een nogal omslachtige manier om te zeggen dat coderen inmiddels in volle omvang een echt vakgebied met behoorlijke historie is. Bij gebrek aan echt inzichtelijke argumenten vergelijk ik het maar weer met iets anders: geneeskunde. Dus: ga je voor fundamenteel inzicht, of voor een doe-het-zelf pakket à la EHBO. WordPress is dus EHBO.. Het mooie van fundamenteel inzicht is in dit geval dat je verworven inzicht niet even vergankelijk zal zijn als de tool die je gebruikt (WordPress etc.)

    Nogmaals de vraag: wat is je ambitie? Fundamenteel inzicht of een EHBO cursus? Wordt in je blog niet echt duidelijk..

    Met groet,
    Arne

    • admin

      Hi Arne,

      Bedankt voor je bericht. Leuk van je te horen. Toen ik mijn blog een aantal maanden geleden begon was mijn ambitie om de materie van het programmeren beter te leren kennen. Ik wil het wereldje verkennen, begrijpen wat coderen inhoudt en ontdekken wat je er mee kan. Natuurlijk gaat coderen veel verder dan WordPress. Al lijkt het me niet nodig neer te kijken op dat programma. Voor massa’s mensen die geen interesse of tijd hebben om echt te leren coderen, biedt het namelijk enorm veel mogelijkheden. En dat is toch juist mooi?

      Als ik het goed begrijp – correct me if I’m wrong – vind je mijn missie pas echt geslaagd als ik iets geheel nieuws weet neer te zetten. Me als een soort Steve Jobs of Guido van Rossum ontwikkel. Dat zou fantastisch zijn en diep van binnen wil iedereen natuurlijk wel een wereldveranderende uitvinding doen, maar is dat realistisch? Echte vernieuwers, de visionairs, zijn er helaas niet zo veel op de wereld. Gaat het er toch vooral om dat we nieuwsgierig blijven?

      Daarnaast verandert de wereld razendsnel, je geeft het zelf ook aan. De programma’s waar jij 30 jaar geleden mee werkte, vind je nu waarschijnlijk terug in een museum. En hoeveel mensen ken je die nog eigenhandig een koe melken, zelf groente uit eigen onbespoten moestuin halen en hun zelfgefokte kip eigenhandig de nek omdraaien om die ‘s avonds boven een zelfgestookt vuur aan het spit te roosteren? Ooit kon iedereen dat, maar de wereld verandert, behoeftes veranderen, studiemateriaal verandert. Prima, zolang we nog wel weten waar eieren en melk vandaan komen. Zo is het volgens mij ook in de techwereld. Ik ben nu op het niveau dat ik leer wat binnen code een ei is en waar je de melk vandaan haalt, als je mijn beeldspraak begrijpt.

      Hoe en waarin deze zoektocht eindigt durf ik je dus allerminst te voorspellen. Binnenkort hoop ik mijn HTML en CSS certificaat bij freeCodeCamp te behalen, en hopelijk volgen er daarna nog veel meer. Zolang het me blijft boeien, wil ik meer over tech leren. Waar ik echt heel blij mee zou zijn, is als een aantal mensen geïnspireerd raakt door mijn blog. Of ze daardoor gaan coderen of iets anders nieuws oppakken wat ze altijd al graag hadden willen doen, is mij daarbij om het even.

      Warme groet,
      Barbara

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.